Tuesday, 27 April 2010

آگاه

خطوطی به مفهوم هماهنگی،
چگالی ای به مفهوم لِزجَت،
پهنه ی وسیعی را در بر می گیرند.

وقتی که نفس به سختی بیرون می آید،
حجم ها به سوی سینه هجوم می آورند.
پژواکی، آبی گستره ی ترا درمی نوردد.
گاوی نقره ای، رمزهای چشم ترا چرا می کند.
پروانه، پیله اش را برای همیشه ترک می گوید.

آبان 1385

5 comments:

  1. nemidonam chi begam sahar vali dari sahere ba estedado neshoon midi be omide movafagyate bishtar barayat

    ReplyDelete
  2. sahar jan shere besyar ziba va latifieh por az estearehaye ghashang...!vali faghat yek matlab benazaram resid fekr mikonam hojoom be manaye hamleh ba haye docheshm bashe agar eshtebah nakonam,be nazar khataye emlaie..... doostdarat HESSAM

    ReplyDelete
  3. اره حسام جان،اشتباه لپی بود. کاملا حق با تو هستش. اصلاح شد

    ReplyDelete
  4. salam sahar joon!!!
    midoonam chi mikhai begi!!!
    age eshtebah nakonam avalesh ba chera kardan shuru mishe, vali halate badesh vaghtiye k b noshghar berese!!
    DARA

    ReplyDelete
  5. @Dara:
    کاملا نه، با چرا شروع میشه و به آگاهی میرسه ولی هیچکس نمی فهمه و آخرش تو هم بی خیال میشی.........
    همه ی فهم و شعور رو بی خیال میشی

    ReplyDelete